หมู่นี้ได้โน้ตในดีเอ กะคุยเอ็มกะเพื่อนๆหลายคนที่บ่นปัญหาเดียวกัน
เรยขอบ่นหน่อยนะ

สงสัยมานานแร้วคนวาดการ์ตูนหลายๆคนเนี่ย.....
ทำไมต้องซีเรียสกันมากนักนะ
บางทีเจอถึงขั้นร้องห่มร้องไห้อยากเลิกวาดเพราะรู้สึกว่าตัวเองห่วย
รู้สึกทดท้อ รู้สึกแย่
รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจกับงานตัวเอง
อยากเก่งจนหน้ามืด

จน.....
ลืมไปหมดแล้วว่าเริ่มวาดเพราะอะไร
เริ่มวาดเพราะอย่างเก่งอย่างเดียวเหรอ?
สาบานได้ว่าถ้ารู้สึกแค่นั้น แร้วมานั่งงี่เง่าแบบนี้ทนวาดไม่เกิน2-3ปีก็เลิก
ที่เริ่มวาดเพราะว่าชอบไม่ใช่เหรอ?
เพราะว่าชอบเลยวาด
เพราะว่ามีความสุขเรยวาด
เพราะวาดอยากจะวาดเลยวาดไม่ใช่เหรอ

ไอ้เรื่องที่มาบ่นๆกันตอนนี้ที่ว่าเมื่อไหร่จะเป็นเทพกะเค้าบ้าง
เมื่อไหร่จะเก่งแบบคนนั้นหรือคนนี้บ้าง
มันก็แค่.... ค่านิยม ไม่ใชหรือไง่

บางคนตอนแรกอาจเริ่มวาดเพราะอยากเป็นเหมือนคนนู้นหรือคนนี้
แต่ปัจจุบันที่ยังทนวาดอยู่เพราะว่า ชอบ ไม่ใช่หรือไง

อะไรคือตัวตัดสินว่างานแบบไหนดีหรือไม่ดี
ตัวคุณหรือคนอื่น

เราเชื่อว่าทุกคนมีสไตส์ของตัวเอง
ต่อให้จะวาดแฟนอาร์ตก็เถอะ
เราไม่ได้วาดตามต้นฉบับเปะซักหน่อยเราก็ยังวาดอยู่ในสไตส์ตัวเอง
ขนาดเราเพื่อนที่รู้จักเราก่อนวาดแฟนอารต์บลีสมาเจองานบลีสของเรา
ยังจำได้ว่าเปงงานเรา
ถ้าคุณไม่เคารพสไตส์ตัวเอง และพัฒนามันอย่างภาคภูมิ
ชั่วชีวิตนี้คุณจะมีความพอใจกับงานคุณมั้ย

ใช่ว่าเราคิดว่างานเราดี
เราคิดว่ายังดีไม่พอด้วยซ้ำ แต่เรามั่นใจว่าเราจะทำให้ดีขึ้นได้ ด้วยการวาด และวาด
เราไม่พยายามตั้งใจให้สวยขึ้นทันทีในงานเดียว
ทุกสิ่งทุกอย่างต้องการเวลาเพื่อเติบโต
เพราะมันคือผลงานเรา สุดท้ายแร้วการทำซ้ำหลายๆครั้งจะทำให้รู้ว่าเราขาดอะไรและค่อยๆเพิ่มเติมเปลี่ยนแปลง
ไปในทางที่เราพอใจ
เราไม่แนะนำให้ตามสไตส์ใคร100% เพราะสุดท้ายแร้วถ้าคุณทำได้ไม่ดีขนาดเค้าคุณก็จะไม่พอใจ
นั่นมันก็เหมือนการวิ่งไล่จับไปตลอดชีวิต
สุดท้ายคนที่ทุกข์ทรมานคือตัวคุณเอง
การต้องทุกข์จากสิ่งที่เรารักเราชอบมันดีแล้วเหรอ?
ถามตัวเองนะ

แล้วก็คนบางคนที่โดนคนว่าจนเฟลจนอยากเปลี่ยนสไตส์นั่นก็...
บ้าป่าว คุณไม่เคารพสิ่งที่คุณทำมาตลอดเหรอ?
คุณคิดว่าสิ่งที่คุณทำมาตลอดมันไรค่างั้นเหรอ?
สิ่งที่คุณชอบมีค่าแค่นั้นสินะพอมีคนบอกให้เปลี่ยนก็ต้องเปลียน
ถ้าไม่มีคำวิจารณ์นั่นถามจิงๆคุณพอใจรึป่าว ถ้าพอใจก็อย่าใส่ใจคำวิจารณ์
เพราะสิ่งที่ทำออกมามันจะไร้ค่าจิงๆต้องเมื่อคุณทำมันออกมาโดยคุณไม่ได้พอใจจะทำตั้งแต่แรก

แร้วไอ้พวกชอบเฟลกะพวกคำวิจารณ์ว่า คุญวาดอนาโตมี่ผิดนะ....
...ขอโทษคุณวาดอะไรอยู่
คุณวาดการ์ตูนนะที่รักไม่ใช่ภาพเหมือน
ไม่ได้วาดเรีบลลิสติก
แถมการ์ตูนเนี่ยเรื่องอนาโตมีแต่ละคนก็ต่างกันใช่มั้ยหล่ะ สไตส์ใครก็สไตส์มันสิ
อาจถูกสำหรับคนนึงแต่อาจผิดสำหรับอีกคนก็ได้

ในดีเอเราเคยได้คอมเม้นนึงที่ประทับใจมาก
"อนาโตมีคุณไม่ผิดหรอก มันถูกในสไตส์ของคุณ"

ทำไม่คนปากหมาที่ชอบว่างานคนอื่นมันไม่หัดคิดแบบนี้บางว่ะ
คือบางทีคนเค้าไม่ได้ขอเรยนะมาถึงก็ติๆๆๆๆ
ดีแต่เอาสไตส์ตัวเองหรือนักเขียนที่ตัวเองชอบมาตั้ง
ดีแต่พูดโดยไม่ติดตามว่าคนโดนว่าไปรู้สึกยังไง ทำอะไรต่อ มีผลอะไรกับงานเค้า
ไอ้พวกติดตามดูอะโอเคย์ แต่พวกสักแต่วิจารณ์แร้วไม่เคยกลับมาดูอีกเรยนี่เรียกว่าขยะสังคมก็ว่าได้
คือสักแต่วิจารณ์ กูเทพ กรุเจ๋ง กูอยากอวดรู้ แต่ไม่เคยตามดูผลการกระทำตัวเอง
ไม่เรียกว่าขยะสังคมก็ไม่รุจะเรียกว่าอะไร

ดังนั้นอยากจะบอกว่ารักจะทำอะไรก็ทำไปเถอะ
แต่ตราบใดที่ยังรักมันและอยากจะสบายใจกับมันอยู่ จงทำให้มันเป็นงานอดิเรกซะ
ถ้าคิดว่าจิงจังถึงขั้นอยากทำเป็นอาชีพก็ต้องทำใจว่าเราต้องทำงานตามใบสั่งงาน
เพราะมันเป็นงาน
แต่ที่เอ่ยมาข้างบนทั้งหมดคือบ่นเกี่ยวกับคนยังทำเป็นงานอดิเรกล้วนๆเพราะคนที่มาบ่นกะเราก็มีแต่คนทำเปงงานอดิเรกไม่ก็ฟรีแลน
ส่วนคนที่ตั้งใจทำเป็นอาชีพ ขอบอกคำเดียว ถ้ามีเวลาเฟลก็เอาเวลาไปทำงานซะเสียเวลาโดยใช่เหตุ


ขออภัยที่วันนี้บ่นยาวมาก
คืออาทิตย์นี้พูดแบบนี้กะหลายคนมากเพราะมีแต่คนเฟล...
เป็นบ้าไรกันว่ะ เพราะพายุรึไง
เรยว่าอัพไว้ในบล็อคเรยแด่วถ้ามีใครมาบ่นอีกจะได้แปะบล็อคให้อ่านไปเลย(เลว)
เอาเถอะที่นี่ประเทศไทย ถ้าใจไม่รักจิงวาดรูปไปไม่รอดหรอกเพราะค่าตอบแทนมันน้อยนะเพื่อนฝูง
ดังนั้นเวลาทำแล้วทุกข์แต่เลิกไม่ลงก็ย้อนคิดนิดนึงว่าทำไปเพราะรักหรือแค่ทำแก้เบื่อ
เพราะสาบานว่ามีงานมากมายรายได้ดีกว่านี้แนะ
ดังนั้นที่อดทนทำอยู่ไม่ใช่เพราะชอบจะเรียกว่าอะไรว่ะ?
ถ้ารู้ว่าเฟลไปก็เลิกไม่ลง ก็เลิกเฟลซะเสียเวลา
เลิกกับแฟนยังง่ายกว่าเลิกวาดรูปเรยขอบอก

-จบการบ่นแต่เพียงเท่านี้-